Verslaving

 

Op deze pagina vertel ik jullie graag wat meer over enkele verslavingen die ik overwonnen heb. Het is namelijk belangrijk dat je aan een verslaving iets doet omdat dit ernstige gevolgen kan hebben, voor jezelf maar ook voor je omgeving…

 

Laten we beginnen bij mijn ALCOHOLVERSLAVING…

Op mijn 17de zijn mijn psychische problemen begonnen, wat ervoor zorgde dat ik vaak in een emotionele rollercoaster terecht kwam en niet wist hoe ik hiermee kon omgaan.

Ik ging wekelijks uit met vrienden om de stress er lekker uit te gooien van die vermoeiende week achter de schoolbanken, en genoot toen wel eens van een fris biertje. Op lange termijn begon ik telkens meer bier te drinken wat ervoor zorgde dat ik vaak te veel op had. Ik kreeg toen het bekende gevoel in mijn hoofd dat alles draaide en ik niet meer recht kon lopen. In het begin was dit best grappig, omdat je dan wel eens ergens tegenaan loopt of over je eigen voeten struikelt.

Mensen die toen bij me op het feestje waren, moesten mij uiteindelijk iedere keer in hun auto proberen te krijgen om me naar huis te brengen en in bed te leggen. Ik dronk zo veel mogelijk om te veel op te hebben zo dat ik al mijn zorgen tijdelijk kon vergeten. Op lange termijn is zoiets echt niet meer oké. Je kan wel eens ladderzat zijn, maar niet elke week. Ik vond het wel fijn dat er iedere keer voor gezorgd werd dat ik veilig thuis geraakte, ondanks mijn rebels gedrag.

Door de jaren heen ging het van kwaad naar erger, want ik leerde ook de echte alcohol kennen en de bekende cocktails zoals Wodka-Red Bull, Gin-Tonic en Desperado’s werden mijn favoriet.

Uiteindelijk had ik geen interesse meer in de cocktails en dronk ik de alcohol gewoon puur. Vaak ging ik ergens bij de nachtwinkel gewoon een fles pure Wodka halen die ik in de loop van de avond leeg dronk.

Het gevoel dat ik helemaal draaide in mijn hoofd en precies op wolken liep, vond ik fijn. Ik had toen nooit de energie om nog te piekeren over lastige situaties want alles was leeg in mijn hoofd. Die leegte vond ik op één of andere manier wel fijn omdat ik dan tijdelijk weg was van de realiteit.

Ik was zo rebels in die periode dat mijn alcoholverslaving mij echt niet kon schelen want ik voelde mij er ‘goed’ bij door telkens al mijn problemen weg te drinken dus had ik ook geen last van ‘mental issues’.

Pas toen ik op mijn 22ste afstudeerde, naar mijn proclamatie ging, te veel champagne dronk en nadien nog zelf met mijn auto naar huis reed terwijl ik eigenlijk niet meer 100% in staat was, besefte ik dat ik er iets aan wou doen. Ik wou niet één van die ‘zatlappen’ zijn die een ongeval zou veroorzaken waarbij onschuldige burgers om het leven zouden komen.

Het is toen vooral mijn doorzettingsvermogen en karakter geweest, wat me heeft geholpen om te stoppen met drinken. Ik ben van alles naar niets gegaan en heb bijna geen druppel alcohol meer aangeraakt. Ik ben hier nooit voor in behandeling geweest en heb dit puur op eigen kracht gedaan, dus ik ben best trots op mezelf.

Tot op de dag van vandaag heb ik eigenlijk geen drang meer naar alcohol. Als ik eens een avondje op stap ben, of ergens naar een feest moet, of thuis op het terras zit, kan ik wel eens genieten van een glaasje met wat lekkers in, en dan heb ik met één glaasje ook al meteen genoeg. Alsof ik een afkeer heb gekregen van alcohol want het doet me allemaal niks meer. Ik hou mijn hoofd liever nuchter.

Ik ben blij dat ik kan zeggen dat alcohol mijn leven niet meer beïnvloed 🙂

54798296_344597776177793_5378189474326904832_n

 

Na mijn alcoholverslaving heb ik jammer genoeg ook te maken gehad met een DRUGSVERSLAVING…

Het begon zoals bij de meeste mensen. Je krijgt tijdens het uitgaan drugs aangeboden om eens te proberen. Op zo’n moment sta je er natuurlijk niet bij stil wat voor nare gevolgen dit kan hebben.

Omdat ik van mijn alcoholverslaving af was, had ik niks meer om mijn emoties tijdelijk aan de kant te zetten. Ik wist totaal niet welk effect de drugs konden hebben op een mens, dus heb ik nooit ‘nee’ gezegd toen ik wat kreeg aangeboden, omdat ik bij mezelf dacht dat ‘alles beter was zolang ik mijn emoties maar kon onderdrukken’.

In deze periode ging ik om met foute vrienden, waardoor alles begon. Ik geef hun de schuld niet, want het is je eigen verantwoordelijkheid of je iets in je lichaam binnen wilt krijgen wat slecht voor je is. Maar iedereen rond mij nam iets van drugs, en als ik dan de enige was die het niet deed zou ik mezelf preuts hebben gevonden. Ik denk dat vooral ook de sociale druk hierin heeft meegespeeld, wat je wel vaker hoort.

Tussen haakjes: Je bent geen ‘seut’ omdat je nog nooit drugs hebt genomen. Je bent pas een seut als je dit wel doet en er dan ook nog eens over opschept…

Wat begon met enkele trekken van een joint, eindigde uiteindelijk ook met het nemen van harddrugs, zoals speed en cocaïne. Ik heb me hier nooit goed bij gevoeld. Het enige wat ik toen dacht in die periode was dat ik op die manier alle negatieve gedachten in mijn hoofd kon loslaten, en dat vond ik fijn.

Ik kreeg later ook een nieuwe relatie met een man die op zich wel goed leek te gaan in het begin. Ik dacht dat mijn korte ‘drugsperiode’ afgelopen was, tot ik ontdekte dat ook hij blijkbaar aan de drugs zat. En dan haal ik weer even het excuus naar boven over mezelf dat ik toen ‘rebels was en het me niet kon schelen’.

Uiteindelijk was het zover gekomen dat we meerdere keren per week niks anders deden dat joints smoren, en cocaïne snuiven. Ik voelde me alles behalve trots, want uiteindelijk kreeg ik last van lichamelijke klachten.

Door de wiet begon ik telkens te ‘zweven’ wat ervoor zorgde dat ik alleen nog maar op de bank kon blijven liggen tot ik weer nuchter was. Een hoop nutteloze tijdsverspilling dus. Ook de cocaïne begon zwaar te vallen na enkele maanden. Mijn neus zat continu verstopt of begon te bloeden, ik kon niet meer stilzitten door de hyperactiviteit, ik kreeg hartkloppingen waarvan ik op een bepaald moment leek te sterven, en ook de bijhorende hallucinaties (dingen zien die er niet zijn) waren een dagelijkse routine. Ik was mezelf niet meer, en werd afhankelijk van drugs.

De moment dat je telkens drang krijgt naar die drugs en rusteloos word omdat je niks kan nemen, betekent eigenlijk al dat je verslaafd bent.

Op een avond zaten mijn toenmalige vriend en ik in de auto. We waren net weer cocaïne gaan ophalen en het slechte ‘goedje’ lag op mijn schoot, want ik was alles aan al het voorbereiden om te snuiven. Plots zagen we blauwe zwaailichten in onze spiegels, het was politie. Tegen 120km/uur probeerden we ze kwijt te geraken zodat dit geen slechte gevolgen zou hebben voor ons. Dit was uiteindelijk gelukt, maar ik heb die nacht geen oog dichtgedaan omdat ik echt geschrokken was van deze situatie.

Mijn vriend stond de volgende dag tegen iedereen dit ‘geweldig stoere’ verhaal te vertellen. Ik begreep eerlijk gezegd echt niet wat iemand hier leuk aan kon vinden, want dit was zo fout.

Op die moment zijn mijn ogen wagenwijd open gegaan. Ik dacht bij mezelf van “dit leven wil ik niet meer, ik wil van deze troep af en niet meer met ‘junkies’ omgaan”.

Hoe ik dit heb overwonnen?

*Ik heb enkele mensen in mijn omgeving ingelicht over het feit dat ik drugs nam, dat dit niet goed was en dat ik er vanaf wou geraken.

*Ik heb al mijn foute vrienden uit mijn leven verbannen zodat ik geen negatieve invloeden meer had op mezelf.

*Ik heb gedacht aan mijn doelen in het leven die ik wou bereiken, wat nooit zou lukken als ik verslaafd bleef en in een afkickcentrum terecht zou komen.

*Ik heb alle nadelen van drugs op een rijtje gezet en heb dit echt goed in mijn hoofd gestoken, dat ik hier op moeilijke momenten aan kon denken en mezelf kon herpakken.

Elk begin is moeilijk, en dat was ook zo tijdens het afkicken. Heel mijn dag -en slaapritme was naar de vaantjes waardoor ik stik kapot was. Ook al mijn emoties kwamen dubbel zo hard terug omdat ik alles zolang ‘verdoofd’ had. Maar het moeilijkste van heel dit proces vond ik dat ik geen drugs meer kon nemen als ik er zin in had, en dat ik dus echt moest afkicken en weer clean moest worden. Als je ergens drang naar hebt, moet je die periode uitzweten omdat die drang over gaat en dit maar tijdelijk is, maar dat vond ik telkens de moeilijkste fase. Ik was geestelijk en lichamelijk doodop.

Ik probeerde mezelf er telkens van te overtuigen dat dit maar tijdelijk was, en dat alles wel beter zou worden als die drugs uit mijn lichaam waren. Het was een kwestie van wachten en doorzetten, en het was ontzettend zwaar maar het is me gelukt!

Ik ben ‘clean’ van wiet, speed en cocaïne sinds 18 september 2016 en ik zou nooit meer terug naar zo’n leven willen gaan. Ik vind het leven veel aangenamer nu ik mijn emoties kan toelaten in plaats van ze te onderdrukken door slechte middelen te gebruiken!

dav

*Deze foto is nagemaakt met suiker, gewoon om een beeld te geven hoe mijn leven toen was*

 

Als laatste wil ik nog wat vertellen over mijn GOKVERSLAVING…

De meest voorkomende reden dat iemand begint met gokken, is wegens gebrek aan financiële middelen. Zo is mijn verslaving ook begonnen.

Ik woonde niet meer thuis, studeerde nog voltijds waardoor ik niet kon gaan werken, en ik moest (over)leven met een maandelijkse uitkering van amper €400 wat erg weinig is.

Deze kleine som ging meestal naar kosten van mijn auto, eten en sigaretten. Ik hield op het einde van de maand zo goed als niks over en kon amper sparen. Als ik nieuwe kleren of schoenen nodig had, kon ik alleen maar wachten tot ik eindelijk genoeg geld had gespaard om mezelf eens op iets leuks te trakteren.

Dit vond ik absoluut niet fijn, dus ging ik opzoek naar een oplossing om elke maand een beetje extra geld te kunnen bemachtigen. Al snel kwam ik op een online gokwebsite terecht. Ik begon met een som van €10,00 in te zetten en beetje bij beetje ging mijn inzet steeds omhoog. Op een bepaald moment won ik plots €600,00 en deed ik een klein vreugdesprongetje want eindelijk kon ik eens gaan shoppen voor mezelf.

Op termijn vond ik dit geen groot bedrag meer wou ik steeds meer winnen. Uiteindelijk ging mijn inzet van amper €10,00 al snel naar €50,00 of zelfs €100,00 zodat ik meer geld zou kunnen verdienen. Als een echte ‘freak’ zat ik dagelijks achter mijn computer te gokken, zonder rekening te houden met het feit dat je hiermee kan winnen, en jammer genoeg ook verliezen.

Door honderden keren steeds opnieuw geld in te zetten stond mijn rekening uiteindelijk bijna in het rood. Ik had bijna niks meer over. Dit zorgde ervoor dat ik toch nog wou gokken en terug geld wou winnen, want zolang er nog iets op mijn rekening stond, kon ik verder blijven doen.

Net met mijn allerlaatste inzet won ik plots een bedrag van €3000,00 en was ik zo opgelucht, want eindelijk had ik een spaarcentje. Op deze moment had ik mezelf voorgenomen om te stoppen met gokken want ik kon nu financieel wel even verder. Helaas zat ik zo diep in deze verslaving dat ik NOG meer wou dus gokte ik gewoon verder. Dit is het stomste wat ik ooit gedaan heb, want amper twee weken later was er niks meer over van het grote bedrag dat ik gewonnen had.

Ik had helemaal niks meer. Ik kon mijn rekeningen niet meer betalen, en het beetje geld van mijn uitkering ging naar sigaretten want dat konden ze mij echt niet afnemen. Ik schaamde me ontzettend hard, maar heb toch al mijn moed bij elkaar geraapt toen en alles opgebiecht aan mijn beste vriend. Hij heeft me een lange periode financieel uit de nood geholpen tot ik weer op eigen benen kon staan. Ik heb nooit geld gevraagd aan iemand want voor mijn fouten moet ik zelf opdraaien, maar het geld dat ik van hem kreeg was een enorme hulp.

Ik werd een beetje afhankelijk van hem, dus deed ik er alles aan om te stoppen met gokken. Ik gaf tijdelijk mijn bankkaart aan iemand in bewaring, blokkeerde alle goksites op mijn computer en gooide de applicatie van mijn telefoon tot ik weer normaal met geld kon omgaan.

Tot op de dag van vandaag ga ik werken om op een eerlijke manier geld te kunnen verdienen zodat ik alles kan betalen en niet meer afhankelijk hoef te zijn van iemand. Dit is fijn omdat ik voor mezelf kan zorgen en het mij veel vrijheid geeft.

Om af te ronden:

Ik vind dit leven een stuk aangenamer dan afhankelijk te moeten zijn van iemand anders zijn hulp, of afhankelijk te zijn van middelen die mijn stemming veranderen. Ik ben mezelf ontzettend dankbaar dat ik altijd ben blijven doorzetten!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: